اهوال او و دوزخ و عقاب او و شدّت او بر گناهكاران جماعتى از صحابه بيامدند و در سراى عثمان بن مظعون بنشستند و گفتند ايشان ده كس بودند : على بو طالب ( 1 ) بود و ابو بكر و عبد اللَّه مسعود و عبد اللَّه عمر و ابو ذرّ غفارى و سالم ، مولاى حذيفه ( 2 ) و مقداد بن الأسود و سلمان پارسى و معقل بن مقرن ، و اتّفاق كردند بر آن كه به روز روزه نگشايند و به شب هيچ نياسايند و بر بستر نخسبند و گوشت نخورند ( 3 ) و چربوا ( 4 ) نخورند و گرد زنان نگردند و طيب به بوى باز نگيرند و پلاس پوشند و دنيا كلَّى ( 5 ) ترك كنند و در زمين سياحت كنند و طريقهء رهبان گيرند و خويشتن خصى كنند . اگر اين خبر ( 6 ) درست باشد اين خبر در حقّ اين مذكوران ممكن است مگر در حقّ امير المؤمنين على - عليه السّلام - كه به او لايق نيست و زهد و عبادت او به اين چيزها بيش از اين بود ، و چون در حقّ او عصمت درست شد و راى آن چيزى ديگر نباشد اين خبر به رسول - عليه السّلام - رسيد برخاست ( 7 ) و به خانهء عثمان مظعون آمد ايشان از آن جا رفته بودند ( 8 ) اهلش را گفت - امّ حكيم را - كه : يا امّ حكيم ، حديثى چنين از جماعتى به من رسانيدن چنين است كه مرا گفتند يا نه ، او نخواست كه با رسول دروغ گويد و نخواست كه سرّى كه شوهر او را در خانه بود ( 9 ) افشا كند ، گفت : يا رسول اللَّه اگر عثمان با تو چيزى گفته است چنان است كه او گفت . رسول - عليه السّلام - بازگشت ، چون عثمان مظعون باز آمد ( 10 ) او را گفت : رسول خداى آن جا بود و چنين سخنى گفت ، عثمان برخاست ( 11 ) پيش رسول - عليه السّلام - شد ، و آن جماعت با پيش رسول - عليه السّلام - شدند ، رسول - عليه السّلام - گفت : اين كه از شما مرا گفته‌اند درست است ؟ [ 28 - پ ] گفتند : بلي يا رسول اللَّه ، و ما اردنا الَّا الخير ، و ما جز خير نخواستيم ، رسول - عليه السّلام - گفت : مرا آن نفرموده‌اند ( 12 ) ، گفت : بدانى كه نفس

--> ( 1 ) . آج ، لب : على بن ابو طالب . ( 2 ) . مج ، مت ، وز : مولاى ابى حذيفه . ( 3 ) . آف : نخرند . ( 4 ) . وز : چربو ، آج ، لب ، لت : چربى . ( 5 ) . مج ، مت ، وز ، لت : بكلَّى . ( 6 ) . مج ، مت ، وز ، لت ، مر : حديث . ( 7 ) . آج ، لب : برخواست . ( 8 ) . مج ، مت ، وز : برفته بودند . ( 9 ) . مج ، مت ، وز ، لت ، مر : گفته باشد . ( 10 ) . مج ، مت ، وز زن . ( 12 - 11 ) . مج ، مت ، وز ، لت ، مر آنگه .